Dorota Kozieł zwróciła uwagę, że kształcenie specjalizacyjne pielęgniarek zostało włączone w struktury CMKP, co – jak zaznaczyła – wymaga uporządkowania programów i zmiany akcentów w samym modelu szkolenia.
„To, co jest najważniejsze, to praca nad poprawą programów specjalizacji i poprawą jakości kształcenia, kierując te nowo opracowywane programy na część praktyczną tego szkolenia, bo dotychczas był to aspekt często zaniedbywany” – powiedziała.
Z wypowiedzi Doroty Kozieł wynika, że jednym z kluczowych elementów planowanych działań będzie wzmocnienie systemu akredytacji ośrodków szkoleniowych. Jak zapowiedziała, CMKP zamierza zwracać większą uwagę na standardy, jakie spełniają podmioty prowadzące kształcenie specjalistyczne. „Będziemy zwracać uwagę na akredytację podmiotów, które prowadzą kształcenie specjalistyczne pielęgniarek” – zaznaczyła. Zgodnie z projektowanymi zmianami do ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej szkolenia specjalizacyjne mają być prowadzone wyłącznie w ośrodkach posiadających odpowiednią akredytację.
„Będziemy starać się dopasowywać ośrodki, które mogą prowadzić szkolenie specjalizacyjne, ograniczając je do tych, które uzyskają akredytację”.
Wątek leczenia ran przewlekłych pojawił się w kontekście dyskusji o rozwoju zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej. Dorota Kozieł wskazała, że tematy poruszane podczas konferencji pokazują potencjał tego obszaru do dalszych prac programowych. „To jest rzeczywiście wspaniały obszar do prac nad przygotowaniem kompetencji w ramach zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej” – powiedziała. Zwróciła przy tym uwagę, że rozmowy te nie mają wyłącznie charakteru koncepcyjnego. „Podczas konferencji zrodziły się już pierwsze propozycje, w zasadzie przedstawiano opracowania, które są prawie gotowe”.
Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego deklaruje wsparcie dla dalszych działań podejmowanych przez Polskie Towarzystwo Leczenia Ran. Jak podkreśliła Dorota Kozieł, chodzi o to, aby prace nad programami kształcenia i rozwojem zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej w obszarze leczenia ran mogły być kontynuowane.
„Będziemy wspierać Polskie Towarzystwo Leczenia Ran i jego zarząd w tym kierunku, żeby te programy i ta wizja zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej w obszarze leczenia ran mogła być realizowana dalej”.
Jednocześnie Dorota Kozieł zwróciła uwagę na ograniczenia formalne obowiązujące w obecnym systemie. Jak zaznaczyła, leczenie ran nie funkcjonuje dziś jako odrębna dziedzina pielęgniarstwa, co może tłumaczyć brak formalnie rozpoczętych prac w tym zakresie. Wskazała przy tym możliwe kierunki dalszego procedowania. „Być może będzie to odrębny obszar, nad którym ministerstwo i Naczelna Rada wskażą kierunek procedowania. Albo będzie to pewna ścieżka w jakiejś specjalizacji, być może chirurgicznej. Czas pokaże”.
Na zakończenie Dorota Kozieł podkreśliła rolę środowisk naukowych i towarzystw w kształtowaniu przyszłych rozwiązań systemowych. Zaznaczyła, że dalszy rozwój zaawansowanej praktyki pielęgniarskiej w leczeniu ran będzie w dużej mierze zależał od dialogu i inicjatyw wychodzących ze środowiska. „Duży wpływ na to ma też towarzystwo, więc zachęcam do rozmów”.